Op het strand loopt een jongen te voetballen. Met een snelle draai zet hij drie grote jongens op het verkeerde been. Dan haalt hij uit en schiet de bal hard tussen de geïmproviseerde doelpalen. Goal! Naast het veld staat een andere jongen te kijken. Hij weet dat hij minstens zo goed is. Maar hij doet niet mee. Hij kijkt. Hij wacht. Totdat hij gevraagd wordt om mee te doen. Zodat de andere jongens kunnen ontdekken hoe goed hij is. Zo staat hij al middagen te kijken. De jongens op het voetbalveld zijn inmiddels aan hem gewend: “dat is de jongen die alleen kijkt”.

Het klinkt raar, maar als het om ondernemen gaat, is toekijken ook wat veel professionele zelfstandigen doen. Ze zijn goed in hun vak, hebben vaak jarenlang in loondienst gewerkt. Onder een manager die vertelde wat je taken waren. Die je vroeg om dat grote project te trekken. Je werkte binnen een HR-systeem waarin je nauwgezet werd afgerekend op ‘binnen de lijntjes kleuren’. Doen wat je wordt gevraagd.

Nu is dat anders. Nu heb je de vrijheid. Ben je eigen baas. Nu wordt er een ander spel van je verwacht. Niet alleen een extra vakopleiding volgen en hopen dat je zo vanzelf wordt ontdekt. Niet langer wachten tot je gevraagd wordt. Maar zelf initiatief nemen. Naar buiten gaan en op klanten afstappen. Jezelf aanbieden.

Dat is spannend. Want je kunt afgewezen worden. Dat is pijnlijk. Daarom blijf je misschien afwachtend aan de kant staan. Word je de toeschouwer die niemand meer als speler ziet. Blijf je afwachten totdat je gevraagd wordt? Of heb je het lef om jezelf aan te bieden? Met kans op een pijnlijke afwijzing. Maar ook met de kans om eindelijk het spel te mogen spelen waar je al jarenlang naar verlangt.

Plotseling springt de jongen van de kant in het veld. Hij rent achter de goalgetter aan en pakt de bal van hem af. Stomverbaasd blijft de ander even staan. Snel schiet de voormalige toeschouwer de bal tussen zijn benen door. Dat laat de ander niet op zich zitten. Al snel zijn de twee in een fanatiek duel om de bal verwikkeld. De middagen erna staan er twee balvaardige jongens op het strand. De toeschouwer is speler geworden en staat nooit meer langs de kant.