“Ik zit gewoon in een enorme dip!” Ik hoor de frustratie en teleurstelling in haar stem. Ze legt het uit:
“Ik bedoel, normaal gesproken ben ik positief en ik heb een hekel aan mensen die overal over zeuren. Maar nu zie ik het niet meer zitten. Ik denk er over om ermee te stoppen, met dat bedrijf van me. Misschien moet ik weer een baan zoeken!”

Het is een worsteling die veel ondernemers kennen. Je zit vol mooie plannen en ambitieuze doelen. Je ‘bold money goal’ wordt aangevuld met een prachtige ‘why’ voor je bedrijf. Vol energie en goede intenties ga je aan de slag. Maar dan… lukt het niet. Het gaat niet zoals je in gedachten had. Potentiële klanten zeggen ‘nee’, je telefoon en mailbox zijn angstvallig stil. Je bankrekening wordt leger en leger.

Op zulke momenten valt het niet mee om ondernemer te zijn. Veel zelfstandige professionals worstelen hier mee: moet je nog wel verder?

Het helpt als je beseft dat het niet aan jou ligt. Je doet niets fout. Ondernemen bestaat nu eenmaal vaak uit onzekerheid. Je wilt iets nieuws neerzetten, iets realiseren. Maar hoe pak je dat aan? Als je dat precies zou weten, dan zou je het allang doen. Een essentie van ondernemen is dat je vaak juist nog niét weet hoe het moet. Je hebt wel plannen en doelen, maar de weg er naartoe is onduidelijk.

Voor je hoofd is die onzekerheid een kennisgat: je hoofd weet dat het iets niet weet. Er ontstaat een ik-wil-het-nu-weten-spanning in je hoofd. Die spanning doet mentaal pijn. Je hoofd wil die onzekerheid en pijn zo snel mogelijk opgelost hebben. Je krijgt een paniekerig gevoel, het is ‘gewoon niet leuk meer’ en je weet één ding zeker: ik moet weg uit deze situatie. Op zo’n moment gaat je rationele zekerheidszoekende brein sputteren.

Je hoofd heeft een neurotische behoefte om de wereld te begrijpen. Om precies te weten waar je aan toe bent. Hier en nu. Dan zit je namelijk lekker veilig in je comfortzone. Helaas vindt ondernemen zelden plaats in die knusse comfortzone. Ondernemen bestaat een groot deel van de tijd uit rondbanjeren buiten die veilige cocon. Zonder dat je enig idee hebt of je plannen een succes zullen worden.

Weet je wat interessant is? Goede ondernemers herkennen dit. Ze weten alles van de ik-wil-het-nu-weten-spanning. Maar ze gaan er niet in mee; ze zijn hun hoofd de baas en spelen het als een spel. Ze snappen dat hun hoofd het lastig vindt om iets niet te weten. Maar daar geven ze niet aan toe. Ze begrijpen dat ze, als ze een succes van hun plannen willen maken, ze op onbekend terrein moeten rondstruinen. Ze leren zichzelf om te gaan met de onzekerheid en spanning. Ze kunnen die vervelende ik-wil-het-nu-weten-spanning toestaan in hun hoofd.

Het gevolg daarvan is dat ze niet stoppen of opgeven bij de eerste onzekerheid. Welnee! Ze verwelkomen het juist. Zien het als een mooie start van een interessante puzzeltocht. Een reis langs hints, tips en clues, die hen steeds dichter bij hun doel brengt: het realiseren van hun zakelijke plannen.

Bij elke tegenslag geven ze niet op, maar ze duiken er juist dieper in. Ze analyseren: wat ging er mis? Wat werkt er nog niet helemaal? Wat kan ik hiervan leren? Wat kan ik voortaan anders doen? Om daardoor te ontdekken hoe deze mislukking ze uiteindelijk dichter bij hun doel gaat brengen.

In de ridderverhalen van Koning Arthur moest elke ridder alleen een tocht maken door het ondoordringbare bos. Het interessante van die tocht door het bos was dat er geen pad was. Elke ridder moest zijn eigen ingang in het bos kiezen en vervolgens zijn eigen pad banen:

“Each knight entered the forest at a point he had chosen, where it was darkest and there was no way or path.” (Uit: The Quest of the Sangral, geschreven rond 1215 in Frankrijk)

Zo is het ook met ondernemen. Het bos is de wereld, waarin jij het pad voor jouw bedrijf moet banen. Dat is een weg vol onzekerheid, avonturen en gevaren. Maar slaag je? Dan ben je een ware held, een ridder van de ronde tafel. Of de koning van jouw bedrijf!