Terwijl ik door de stad fiets, hoor ik mezelf Glory Days neuriën van Bruce Springsteen, een oud liedje met een actuele boodschap:

I had a friend was a big baseball player
back in high school
He could throw that speedball by you
Make you look like a fool boy
Saw him the other night at this roadside bar
I was walking in, he was walking out
We went back inside sat down had a few drinks
but all he kept talking about was

Glory days well they’ll pass you by
Glory days in the wink of a young girl’s eye
Glory days, glory days

 (..)
Yeah, just sitting back trying to recapture
a little of the glory of, well time slips away
and leaves you with nothing mister but
boring stories of glory days

Ik herken veel van dit lied in bedrijven die ik om me heen zie. Te vaak draait het om te mooie dagen van weleer, waarin het bedrijf nog voorloper en toonaangevend was. De mooie verhalen, de helden, ze komen te vaak uit een ver verleden. Aan de ene kant helpt het medewerkers om trots te zijn. Aan de andere kant heeft het een triestheid die Glory Days prachtig uitdrukt.

Wil je echt succesvol zijn? Dan moeten je successen niet in het verleden liggen, maar in de toekomst. Dan ben je niet bezig met terugblikken, maar met bouwen en plannen maken, met vooruit kijken. Om zoiets te realiseren, is dromen niet genoeg. Dan heb je de passie van een echte liefde nodig. Passie voor je vak en liefde voor je klanten. Daarmee kun je dromen waar maken. Ook daarover heeft Bruce Springsteen wijze woorden op zijn laatste album Working on a dream:

Rain pourin’ down, I swing my hammer
My hands are rough from working on a dream

I’m working on a dream
Though trouble can feel like it’s here to stay
I’m working on a dream
Our love will chase the trouble away

Sunrise come, I climb the ladder
The new day breaks and I’m working on a dream

I’m working on a dream
Though it can feel so far away
I’m working on a dream
And our love will make it real someday