Zoals veel anderen ben ik vaak op zoek naar een goed idee, een mooi plan om zaken anders te doen. Soms heb ik dan de naïeve hoop dat daarmee de wereld verandert en alles plots vanzelf zal gaan. Bij de goede plannen die ik in de praktijk heb gebracht (games gaan spelen, gaan schrijven over games, snelle surveys uitvoeren voor bedrijven) merkte ik echter ook een weerstand. Vrienden vinden het raar en komen met het welgemeende advies “kun je dan niet beter…”

Dit is niet iets dat ik als eigenwijze drammer tegenkom, veel meer starters met een goed idee hebben hiermee te maken. Blijkbaar is het hebben van een goed idee onlosmakelijk verbonden met weerstand en adviezen om er maar snel mee te stoppen. Hugh MacLeod zegt hierover op Gapingvoid treffend:
“The more original your idea is, the less good advice other people will be able to give you. When I first started with the cartoon-on-back-of-bizcard format, people thought I was nuts. Why wasn’t I trying to do something more easy for markets to digest i.e. cutey-pie greeting cards or whatever?”

Om de wereld echt te veranderen, moet je soms gewoon lef hebben om met een bizar plan door te gaan. Om toch naar het westen te zeilen als je naar het oosten wilt. Om toch door te gaan met tekeningen maken op de achterkant van een visitekaartje. Wat zou er gebeuren als jij besluit dat je organisatie wél echt klantgericht moet gaan werken? Welke regels en routines die vanzelfsprekend zijn moet je daarvoor overboord zetten? Reken er maar op dat dit niet van een leien dakje zal gaan. Reken er op dat je niet met applaus wordt ontvangen. Reken er op dat het welgemeende advies zal zijn “kun je dan niet beter…”. Ik wens je een flinke dosis eigenwijsheid toe om toch je koers door te zetten!