Het is een stralende zaterdagochtend. Met m’n racefiets rijd ik langs de Lek en geniet van het uitzicht op de brede dijk. Terwijl ik langs het water fiets bedenk ik me hoe hetzelfde water honderden kilometers terug nog een smal stroompje was. Een stroompje dat ergens hoog in de bergen een oorsprong heeft en gedurende zijn weg naar de zee langzaam toeneemt tot de brede hindernis in het landschap waar ik nu langs rijd. De overkant lijkt onbereikbaar ver weg en alleen met een brug of pontje kun je er komen.

De brede rivier doet me denken aan een grote organisatie. Ooit, in een ver verleden begon de organisatie als een idee: een ondernemer met een plan en een paar eerste klanten voor wie het idee veel waarde had. Langzaam groeide het bedrijf en werd de stroom groter en breder. Vanaf dat moment lijkt het wel alsof de medewerkers van het bedrijf aan de ene oever staan en de klanten aan de andere kant. Bij de oorsprong van een bedrijf zijn ondernemer en klant verenigd en hebben ze hetzelfde doel: meerwaarde leveren aan klanten met een goede dienst. Na verloop van tijd, door de groei van het bedrijf, lijken de twee partijen steeds verder uit elkaar te raken. De stroom van het bedrijf wordt zo groot dat er bruggen of pontjes nodig zijn om de klant-oever te verbinden met de oever van de interne medewerkers. Het is niet meer vanzelfsprekend dat medewerkers weten wat de klant wil, daar moet je moeite voor doen.

Afgelopen week heb ik in een sessie met superpromoters van een organisatie ervaren dat daar bijzondere dingen kunnen gebeuren. De enthousiaste klanten van een bedrijf blijken namelijk bijzonder goed te beseffen waar het bedrijf voor staat. Ze zien precies waar de meerwaarde van de organisatie ligt én kunnen dat vertalen in concrete toepassingen en ideeën. Ook kunnen ze het corporate imago goed onder woorden brengen. Een sessie tussen enthousiaste klanten en medewerkers is daardoor een fantastische brug tussen de twee oevers van klanten en medewerkers. Het is een brug die de vanzelfsprekende oorsprong van het bedrijf weer laat zien, de bron waarmee het ooit begon, toen er nog geen sprake was van een tweedeling tussen klant en medewerkers die op verschillende oevers staan.

Al peinzend over de grote afstand tussen klanten en medewerkers en de twee oevers fiets ik verder langs de rivier. Zou ik al snel naar de overkant kunnen, of moet ik nog tien kilometer verder rijden? Wat mij betreft wordt het hoog tijd voor een goede brug!