Lui lig ik op de camping in de warme middagzon te dromen. We staan al een paar dagen op dezelfde plek. Het begint te voelen als een klein dorpje met vaste routines en bekende gezichten. Langzaam begint me iets op te vallen.

Op de camping heb je veel verschillende mensen, maar toch lijken ze veel op elkaar. Zo heb je de vertierzoekers. Ze zoeken naar vermaak en melden zich massaal voor het animatieprogramma en doen mee met de bingo. Allemaal activiteiten die anderen voor ze hebben bedacht. Het geeft ze richting en structuur. Ze gedijen op deze camping met veel vermaak, maar een trekkersplek in de bergen vinden ze saai.

Aan de andere kant zijn er de vertiermakers. Ze hebben weinig nodig en verzinnen zelf spelletjes. Een balletje, fiets of wandelschoenen zijn genoeg voor een vakantie lang vermaak. Ze genieten van het gebrek aan structuur, van niets moeten, alles kunnen en mogen. Ze zijn eindeloos in de weer met niks, ze creeeren en bouwen zo hun eigen vakantie.

Eigenlijk lijkt de vakantie-invulling veel op hoe mensen hun werk doen. Aan de ene kant de werkzoekers, die een baan hebben met richting en structuur. Zij willen graag werken binnen een duidelijk programma, met heldere taken. Dingen die niet bij je afgesproken werk horen laat je liggen als werkzoeker. Aan de andere kant zijn er de werkmakers. Zij hebben weinig nodig, maar zien overal kansen. Ze volgen niet alleen richtlijnen, maar tekenen vooral zelf de lijnen van hun eigen werk. Zo bouwen ze hun eigen baan, zorgen ze voor meerwaarde voor hun bedrijf en hun klant.

Beide manieren van kamperen, en werken, zijn natuurlijk prima. Het is net wat je zelf aanspreekt. Maar er is wel een belangrijk verschil in waarde van je werk en dus in je salaris. Ben je een werkzoeker, dan maakt een ander je baan, bepaalt een ander wat je moet doen en bepaalt een ander je salaris. Een ander bepaalt of je werk nog de moeite waard is, of je baan blijft bestaan. Ben je een werkmaker, dan zoek je zelf naar je meerwaarde. Je vult steeds meer zelf in wat je werk is en pakt juist de zaken op die anderen laten liggen maar die wel belangrijk zijn. Zo maak je jezelf onmisbaar en van grote waarde. Voor je klanten en je organisatie.

Denk niet dat werkmakers alleen bestaan als zelfstandig ondernemers. Juist grote organisaties hebben de werkmakers hard nodig, de mensen die zelf op zoek gaan naar waarde. Die belangrijke dingen doen voor hun klant. Juist in grote organisaties zijn zij de smeerolie die de boel op gang houdt, zijn ze onmisbaar.

Vraag jezelf eens tijdens een luie middag af hoe het met jou zit. Ben je vertierzoeker of vertiermaker? En hoe ga je om met je werk en het maken van je eigen baan? Vult een ander in wat jij moet doen, of maak je zelf werk en je waarde? Hoe actief teken jij je eigen baan?