In de snel veranderende wereld van vandaag is leren belangrijker dan ooit. En het is leuk om steeds beter te worden, om met minder moeite meer te kunnen. Maar leren is niet makkelijk. Je komt op een onzeker pad waarvan je niet precies weet hoe het verder moet. Daarom hebben we in ons hoofd veel onbewuste belemmeringen om te leren. Die belemmeringen zorgen er voor dat je lekker blijft staan waar je staat. Zonder onzekerheid. Maar ook zonder beweging, zonder groei, zonder leren. In de serie ‘uitvluchten‘ bespreek ik de meestgehoorde uitvluchten en excuses om niet te leren. Maar voor jou zijn die wellicht niet interessant. Want… dat weet jij al. Of misschien toch niet?

Uitvlucht 1: “Dat weet ik al”.

Een geweldige uitvlucht. Je hoeft niet meer nieuwsgierig te zijn, niet meer na te denken, niet meer te luisten. Je verschanst je achter een muur van kennis. Ik weet dat al, ik hoef niet meer te leren. Lekker veilig. Lekker makkelijk. En zo dom.

Zo kan het ook

We zeggen allemaal wel eens ‘dat weet ik al’. Maar waarom zou je dat stemmetje in je hoofd geloven? Je kunt het stemmetje ook zien als een signaal dat je op belangrijk territorium komt. Vaak is het namelijk een teken dat je iets belangrijks kunt leren. Iets wat je echt laat groeien, maar wat ook spannend is. Iets wat je nodig hebt, maar waar je ook voor terugschrikt. Op zo’n moment gaan je onbewuste alarmen af en die zeggen ‘dat weet ik al’.

Gebruik dat alarm goed. Luister er niet naar, maar zie het als een signaal. Ga niet achterover hangen, maar ga juist voorover zitten. Wat kun je nu leren om je verder te ontwikkelen? Dat kom je op het spoor door alert te worden, elke keer als je ‘dat weet ik al’ in je hoofd hoort. Ga je zo met het stemmetje om? Dan wordt ‘dat weet ik al’ een belangrijke aanjager van je leertraject. Het leert je om te zien wat je nog nooit zag: de wereld zit vol mogelijkheden om je verder te ontwikkelen. En jij kunt nog veel beter worden dan je nu al bent.

Hier lees je alle uitvluchten die tot nu toe op de Glazenwasser zijn verschenen.