Terwijl ik deze blogpost op m’n telefoon schrijf, sta ik langs de lijn van het voetbalveld. Twee teams zijn fanatiek in de weer. Het ene met opgeheven hoofd, de winnaars. Het andere team knokt nog wel, maar weet dat de strijd allang verloren is. Ze willen het nog niet toegeven en hopen op een wonder. Dat niet zal komen.

Op werkdagen en bij m’n klanten zie ik een zelfde strijd. Ik zie de verliezers. Mensen die denken dat de recessie tijdelijk is, dat alles straks weer als vroeger wordt. Wat zij niet zien, is dat we in een definitieve overgang zitten. Het wordt nooit meer als vroeger. Klanten kopen goedkoper in, of doen nu zelf waar ze jou als professional vijf jaar geleden nog goed voor betaalden. Wen er maar aan. Je oude omzet krijg je nooit meer terug. Je kunt het ‘niet eerlijk’ vinden, valse concurrentie. Maar daarmee verander je de wereld niet.

Aan de andere kant werk ik met veel winnaars. Organisaties die elk jaar weer groeien, meer klanten trekken, meer omzet realiseren. Zij weten ook niet precies hoe de toekomst er uit ziet, maar ze wachten niet af. Ze zetten de toekomst naar hun hand. Ze investeren en bouwen. Ze experimenteren, ze proberen uit wat bij henzelf en hun klanten past. Ze zetten sociale media voorzichtig in en leren snel. Ze winnen.

Ik vind het fascinerend om tegelijkertijd beide werelden te zien. De oude die razendsnel afbrokkelt, de nieuwe die langzaam ontstaat. Onze huidige recessie is veel meer dan een financiele crisis en markeert de overgang naar de nieuwe wereld. Een wereld waarin helder zicht op je klant ongekend belangrijk gaat worden. Een wereld waar ik als Glazenwasser graag aan mee bouw.