Bovenop m’n schutting landt een pimpelmeesje. Met z’n gele buik en blauwe petje is hij een kleurige verschijning tegen de grijze winterwolken. Heel even gaat het kopje van het koolmeesje heen en weer. In een ogenblik scant hij de tuin: is er wat te eten, is er gevaar? Hij ziet dat er niets te halen valt en een moment later duikt hij alweer verder, naar een volgende tuin. Ik ben onder de indruk van het kleine beestje. Hij heeft niet veel tijd nodig om te zien wat hij nodig heeft. Hij weet precies waar hij naar zoekt: eten. In een ogenblik ziet hij of onze tuin dat kan bieden.
Dan moet ik denken aan bedrijven en online media. Konden ondernemers maar net zo snel als het pimpelmeesje zien of er iets te halen valt. Kon je ook maar in een ogenblik vaststellen of die bedrijvenpagina op Facebook je echt wat oplevert. Of kun je beter doorvliegen naar Twitter? Moet je gaan bloggen, of kan LinkedIn je helpen? En moet je nog wel naar die netwerkborrels waar nooit iets uitkomt? Wat moet je doen?
Lees meer


Ondernemen is risico’s nemen, dingen uitproberen, innoveren. Dat klinkt goed, toch? Helaas is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Dat ontdekte ik zelf in de zomer van 2011. De zomer waarin ik m’n eerste programma lanceerde: Topscorer. Een programma dat je wellicht niet bekend voorkomt. Dat kan. Want buiten die ene inschrijver die nooit meer wat van zich liet horen, was er geen animo voor het programma. Hoe kan dat? 